Жан Тод, потврди дека Михаел Шумахер два пати во кариерата, неспортски се обиде да освои шампионска титула. Легендарниот Тод, го потврди она што Ф1 фановите го знаеја. Големиот Михаел Шумахер неспорски реагираше во Херез во 1997 година и во Монако во 2006 година, за што плати висока цена. Поранешниот директор на Ферари и поранешен претседател на ФИА ги потврди приказните што со години кружат меѓу фановите на Формула 1. Тој исто така додаде дека тие два потега го чинеа Шумахер две титули светски шампион. Во подкастот „High Performance“, поранешен близок соработник на Шумахер од нивните заеднички денови во „Скудерија“ детално опиша две ситуации кога Германецот не се однесувал витешки. Првиот случај се однесува на крајот на шампионатот во 1997 година во Шпанија и инцидентот на патеката во Херез. Пред големото финале на сезоната, Шумахер беше прв во генералниот пласман со три бода повеќе од Жак Вилнев. Кога Канаѓанецот, на патеката, го престигна Шумахер во својот Вилијамс, асот на Ферари намерно скршна за да го удри својот ривал и да го исфрли од трката. „Го удри намерно, но го направи тоа на лош начин“, призна Тод, потврдувајќи ги долгогодишните сомнежи. Тој успеа само делумно, бидејќи Вилнев успеа да стигне до боксот и да ја продолжи трката, за разлика од Шумахер кој веднаш се откажа. Вилнев заврши трет, освои четири поени и го прескокна Германецот во генералниот пласман. Но ФИА не застана тука. ФИА одлучи да ги помишти сите резултати на Шумахер таа сезона, па второто место во шампионатот му припадна на Хајнц-Хералд Францен од Џордан. Вториот инцидент се случи за време на квалификациите за Големата награда на Монако во 2006 година. Таа сезона, Шумахер водеше големи битки со младиот Фернандо Алонсо за титулата светски шампион. Знаејќи дека има пол-позиција, но и дека младиот Шпанец во Рено има шанса за уште еден брз круг, Шумахер буквално го паркираше својот автомобил во кривината Раскас, преправајќи се дека има технички проблем. На тој начин го спречи Алонсо да продолжи со брзиот круг, а во исто време квалификациите завршија. Судиите решија да го казнат Шумахер и го вратија на последната позиција на стартот. „Во Монако во 2006 година, во квалификациите против Алонсо, тој намерно предизвика пауза. Тоа го чинеше титула во шампионатот“, рече Тод. Таа сезона, Алонсо ја одбрани својата титула со 13 поени разлика пред својот голем ривал. Тод верува дека поради тие две одлуки, Шумахер не ги освои осмата и деветтата титула светски шампион. И покрај сè, Тод ја нагласи величината на Шумахер. „Михаел е исклучителен човек“, заклучи тој.

Жан Тод, потврди дека Михаел Шумахер два пати во кариерата, неспортски се обиде да освои шампионска титула. Легендарниот Тод, го потврди она што Ф1 фановите го знаеја. Големиот Михаел Шумахер неспорски реагираше во Херез во 1997 година и во Монако во 2006 година, за што плати висока цена. Поранешниот директор на Ферари и поранешен претседател на ФИА ги потврди приказните што со години кружат меѓу фановите на Формула 1. Тој исто така додаде дека тие два потега го чинеа Шумахер две титули светски шампион. Во подкастот „High Performance“, поранешен близок соработник на Шумахер од нивните заеднички денови во „Скудерија“ детално опиша две ситуации кога Германецот не се однесувал витешки. Првиот случај се однесува на крајот на шампионатот во 1997 година во Шпанија и инцидентот на патеката во Херез. Пред големото финале на сезоната, Шумахер беше прв во генералниот пласман со три бода повеќе од Жак Вилнев. Кога Канаѓанецот, на патеката, го престигна Шумахер во својот Вилијамс, асот на Ферари намерно скршна за да го удри својот ривал и да го исфрли од трката. „Го удри намерно, но го направи тоа на лош начин“, призна Тод, потврдувајќи ги долгогодишните сомнежи. Тој успеа само делумно, бидејќи Вилнев успеа да стигне до боксот и да ја продолжи трката, за разлика од Шумахер кој веднаш се откажа. Вилнев заврши трет, освои четири поени и го прескокна Германецот во генералниот пласман. Но ФИА не застана тука. ФИА одлучи да ги помишти сите резултати на Шумахер таа сезона, па второто место во шампионатот му припадна на Хајнц-Хералд Францен од Џордан. Вториот инцидент се случи за време на квалификациите за Големата награда на Монако во 2006 година. Таа сезона, Шумахер водеше големи битки со младиот Фернандо Алонсо за титулата светски шампион. Знаејќи дека има пол-позиција, но и дека младиот Шпанец во Рено има шанса за уште еден брз круг, Шумахер буквално го паркираше својот автомобил во кривината Раскас, преправајќи се дека има технички проблем. На тој начин го спречи Алонсо да продолжи со брзиот круг, а во исто време квалификациите завршија. Судиите решија да го казнат Шумахер и го вратија на последната позиција на стартот. „Во Монако во 2006 година, во квалификациите против Алонсо, тој намерно предизвика пауза. Тоа го чинеше титула во шампионатот“, рече Тод. Таа сезона, Алонсо ја одбрани својата титула со 13 поени разлика пред својот голем ривал. Тод верува дека поради тие две одлуки, Шумахер не ги освои осмата и деветтата титула светски шампион. И покрај сè, Тод ја нагласи величината на Шумахер. „Михаел е исклучителен човек“, заклучи тој.

Жан Тод, потврди дека Михаел Шумахер два пати во кариерата, неспортски се обиде да освои шампионска титула. Легендарниот Тод, го потврди она што Ф1 фановите го знаеја. Големиот Михаел Шумахер неспорски реагираше во Херез во 1997 година и во Монако во 2006 година, за што плати висока цена. Поранешниот директор на Ферари и поранешен претседател на ФИА ги потврди приказните што со години кружат меѓу фановите на Формула 1. Тој исто така додаде дека тие два потега го чинеа Шумахер две титули светски шампион. Во подкастот „High Performance“, поранешен близок соработник на Шумахер од нивните заеднички денови во „Скудерија“ детално опиша две ситуации кога Германецот не се однесувал витешки. Првиот случај се однесува на крајот на шампионатот во 1997 година во Шпанија и инцидентот на патеката во Херез. Пред големото финале на сезоната, Шумахер беше прв во генералниот пласман со три бода повеќе од Жак Вилнев. Кога Канаѓанецот, на патеката, го престигна Шумахер во својот Вилијамс, асот на Ферари намерно скршна за да го удри својот ривал и да го исфрли од трката. „Го удри намерно, но го направи тоа на лош начин“, призна Тод, потврдувајќи ги долгогодишните сомнежи. Тој успеа само делумно, бидејќи Вилнев успеа да стигне до боксот и да ја продолжи трката, за разлика од Шумахер кој веднаш се откажа. Вилнев заврши трет, освои четири поени и го прескокна Германецот во генералниот пласман. Но ФИА не застана тука. ФИА одлучи да ги помишти сите резултати на Шумахер таа сезона, па второто место во шампионатот му припадна на Хајнц-Хералд Францен од Џордан. Вториот инцидент се случи за време на квалификациите за Големата награда на Монако во 2006 година. Таа сезона, Шумахер водеше големи битки со младиот Фернандо Алонсо за титулата светски шампион. Знаејќи дека има пол-позиција, но и дека младиот Шпанец во Рено има шанса за уште еден брз круг, Шумахер буквално го паркираше својот автомобил во кривината Раскас, преправајќи се дека има технички проблем. На тој начин го спречи Алонсо да продолжи со брзиот круг, а во исто време квалификациите завршија. Судиите решија да го казнат Шумахер и го вратија на последната позиција на стартот. „Во Монако во 2006 година, во квалификациите против Алонсо, тој намерно предизвика пауза. Тоа го чинеше титула во шампионатот“, рече Тод. Таа сезона, Алонсо ја одбрани својата титула со 13 поени разлика пред својот голем ривал. Тод верува дека поради тие две одлуки, Шумахер не ги освои осмата и деветтата титула светски шампион. И покрај сè, Тод ја нагласи величината на Шумахер. „Михаел е исклучителен човек“, заклучи тој.

17 Еден од најблиските луѓе до Михаел Шумахер, поранешниот прв човек на Ферари, Жан Тод, сподели ретки детали за карактерот на легендарниот германски возач, притоа избегнувајќи да зборува за неговата здравствена состојба – тема што семејството и најтесниот круг ја чуваат далеку од јавноста. Тод, кој со Шумахер во Ферари освои пет светски титули во Формула 1, важи за една од малкуте личности што и натаму редовно го посетуваат во неговиот дом во Швајцарија, каде што се опоравува по тешката скијачка несреќа. Токму поради таа доверба, неговите зборови добиваат особена тежина – не како сензација, туку како поглед зад митот. Во разговор во подкаст, Тод го опиша Шумахер како „прилично кревко човечко суштество“, нагласувајќи дека зад имиџот на непоколеблив победник стоел човек кој не ја подигал лесно вревата и не се однесувал како да знае сè. Според него, таа тивка природа често била погрешно читана од јавноста. За да го долови менталитетот на шампионот, Тод раскажа епизода од периодот по освоена титула, кога тимот имал приватен тест во Фиорано. И покрај врвните резултати, Шумахер, наводно, му пришол со искрено сомнение: барал „половина ден“ за да провери дали „сè уште е добар“. Особено остро, Тод се осврна на етикетата „арогантен“, која долго го следеше Шумахер во јавноста. Според него, вистината била спротивна: тој бил срамежлив и дарежлив, а срамежливоста ја прикривал со став што однадвор изгледал како студена надменост. Тод додаде дека меѓусебната заштита и лојалност во тимот постепено ја претвориле професионалната врска во вистинско пријателство. Таквата блискост, вели Тод, објаснува и зошто тој останал меѓу многуте малкумина кои имаат пристап до Шумахер по несреќата во 2013 година – не за да пренесуваат детали, туку за да бидат присутни покрај човекот што, далеку од патеката, останал исто толку човечки колку што бил и голем на неа. објави Скопје1.мк

Михаел Шумахер повторно е во фокусот на спортската јавност, но овојпат не поради шпекулации за неговата здравствена состојба, туку поради ретко и лично сведоштво од Жан Тод, човекот што со него ја градеше златната ера на Ферари. Во разговор за High Performance Podcast, пренесен од Net.hr и Motorsport.com, поранешниот шеф на Ферари вели дека голем дел од јавноста со години погрешно го читала Шумахер како арогантен, ладен и пресметлив, иако, според него, зад таа фасада стоел многу посуптилен и почувствителен карактер. Тод ја опишува таа јавна слика како одбранбен механизам, а не како вистинско лице на легендарниот Германец. Според неговото сведоштво, Шумахер бил срамежлив, дарежлив и кревок човек, кој сопствената затвореност ја прикривал со настап што многумина го доживувале како надменост. Тоа е важен увид затоа што удира во едно од најтврдокорните толкувања за Шумахер: дека неговата доминација на патеката нужно значела и студенило надвор од неа. Тод, напротив, тврди дека токму внатрешната несигурност била дел од неговата сила. Најсилната илустрација за тоа е анегдотата што Тод ја раскажа за деновите по една освоена титула. Наместо да се однесува како човек што веќе нема што да докажува, Шумахер побарал приватно тестирање на патеката во Фиорано, само за да се увери дека и натаму е доволно добар возач. Во таа сцена, всушност, се руши митот за недопирливиот шампион: зад седумкратниот светски првак стоел човек што постојано се преиспитувал и токму затоа останувал на врвот. Тод вели дека нивниот однос со текот на времето прераснал од професионална соработка во пријателство, а потоа и во речиси семејна блискост. Токму затоа неговите зборови денес тежат повеќе од обична носталгија. Во време кога околу Михаел Шумахер има малку сигурни информации и многу тишина, оваа исповед не носи медицинско откритие, туку нешто можеби подлабоко: исправка на сликата за човекот кого светот предолго го гледал само низ оклопот на победникот.