Иако во јавноста често се појавуваат сценарија за ново ледено доба, експертите предупредуваат дека таков развој не е на повидок во блиска иднина. Сепак, климатските промени предизвикани од човекот би можеле да имаат многу посериозни и долгорочни последици од самото „застудување“. Паралелно со глобалното затоплување, дел од теориите поврзуваат топењето на мразот на половите со можен колапс на Голфската струја, што би довело до драстична промена на климата и потенцијално ново ледено доба. Но, професорот Владимир Ѓурѓевиќ од Физичкиот факултет во Белград ја отфрла ваквата теза како поедноставување на сложен климатски систем. Тој објаснува дека Земјата во изминатите 100 години се загрева поради зголемената концентрација на јаглерод диоксид во атмосферата, а не поради природен циклус кој најавува ледено доба. Според Ѓурѓевиќ, евентуалното забавување или запирање на Голфската струја не би предизвикало глобално ледено доба, туку регионални климатски промени. Северниот Атлантик, како и делови од Северна Америка и Западна и Северна Европа, би можеле да се соочат со привремено заладување. Сепак, тоа не би значело крај на глобалното затоплување, туку само негово делумно „прикривање“ на одредени подрачја. „Тоа би било привремено нарушување на циркулацијата, кое би можело да трае децении или дури векови, но не и нешто што би ја вратило планетата во ледено доба“, објаснува тој. Потопла планета, но не и ново ледено доба Научникот предупредува дека, ако глобалната температура до крајот на векот се зголеми за 4 до 5 степени, шансите за влегување во ново ледено доба речиси би исчезнале. Таквото сценарио, наместо застудување, би донело екстремни горештини, нарушување на биосферата и промени во океанските струи. Комбинацијата на високи температури и висока влажност би направила големи делови од планетата тешко погодни за живот. Ѓурѓевиќ потсетува дека Земјата природно поминува низ циклуси на ледени и меѓуледени доба, но тие се случуваат во временски рамки од десетици илјади години. Во текот на последните 800.000 години, ваквите циклуси се повторувале редовно, при што ледот на половите значително се проширувал или повлекувал. На врвот на последното ледено доба, подрачјето на денешен Њујорк било покриено со лед дебел околу три километри. Човекот ја забрзува промената Она што денес ја издвојува климатската состојба од природните циклуси, според експертите, е брзината на промените. „Човечките активности ги забрзуваат климатските промени од 10 до 100 пати побрзо од природните процеси“, предупредува Ѓурѓевиќ, нагласувајќи дека токму тоа претставува најголем предизвик за иднината. Тој заклучува дека разликата помеѓу сегашната клима и онаа од пред само неколку децении веќе е значителна и дека нема природен феномен кој може толку брзо да ја објасни или да ја повтори таа промена.

Иако често се појавуваат тврдења дека Земјата би можела да влезе во ново ледено доба, научниците сметаат дека такво сценарио не е реално во блиска иднина. Наместо глобално заладување, многу пореална закана се последиците од климатските промени што ги забрзува човекот. Според експертските објаснувања, загревањето на планетата во изминатиот век е поврзано со сè поголемата концентрација на јаглерод диоксид во атмосферата. Во таа насока, тезите дека топењето на мразот и евентуалното слабеење на Голфската струја автоматски ќе предизвикаат ново ледено доба се оценуваат како премногу поедноставени. Можното нарушување на оваа океанска струја, велат научниците, би можело да предизвика регионални промени, особено во делови од Северна Америка и Европа, каде што би имало привремено заладување. Но, тоа не би значело дека целата планета влегува во нов мразен период, туку дека во одредени области би се почувствувале поинакви климатски услови. Поголемата опасност, според стручњаците, лежи во понатамошниот раст на глобалната температура. Доколку до крајот на векот таа порасне за неколку степени, светот би можел да се соочи со екстремни горештини, нарушени екосистеми и сè потешки услови за живот во многу региони. Научниците потсетуваат дека ледени циклуси постојат во историјата на Земјата, но тие се случуваат во периоди од десетици илјади години. Денешната разлика е во тоа што климатските промени се одвиваат многу побрзо, што ја прави сегашната состојба особено сериозна.